Nieuwe uitgave

De allerlaatste Tortuca

Redactie, geplaatst op 16 juli 2017


Na twintig jaar houdt Tortuca ermee op. Door een gebrek aan tijd en mankracht is het voor de redactie niet meer mogelijk om twee keer per jaar een kwalitatief hoogstaande uitgave te verzorgen. Tortuca neemt afscheid met een extra dikke editie én met een wel heel bijzondere special.

Tortuca #39
Veel vertalers die de afgelopen jaren aan Tortuca hebben bijgedragen, ziet u in #39 nog eenmaal terug: Maarten Elzinga, Nicolette Hoekmeijer, Mia Martin, Jan H. Mysjkin, Melani Reumers, Bart Vonck en Menno Wieringa. Maar ook een nieuwe naam als Anna Visser die een mooie vertaling maakte van een bijzonder verhaal van Walter Tevis, bij ons vooral bekend door de verfilming van zijn roman ‘The man who fell to earth’, met David Bowie in de rol van ‘alien’.
De beeldend kunstenaars in dit nummer zijn, gewoontegetrouw, nieuwe namen: Erik Mattijssen, Rozemarijn Westerink en het duo Arja Hop/Peter Svenson. Met tussendoor werk van Toon Van Borm en Alain Valet.

Special
De special vormt een integrale uitgave van ‘De druiven van Zeuxis’ van de in 2016 overleden Franse dichter Yves Bonnefoy, schitterend vertaald door Jan H. Mysjkin. In Tortuca #33 plaatsten we al het eerste deel. Een bijdrage die we zo mooi en in zijn combinatie van poëzie en beeldende kunst zo Tortucaans vonden dat we nu graag de hele reeks publiceren, bij wijze van afscheid.

Meer informatie over Tortuca en alle eerdere delen is te vinden op www.tortuca.com.

Nieuwe uitgave

Tijdschrift in herdruk

Redactie, geplaatst op 15 juli 2017


Een tijdschrift in herdruk?! Wie heeft er ooit van gehoord? Hoofdredacteur en uitgever Piet Schreuders deed het met nummer 6 van het tijdschrift Furore uit april van het jaar 1977. In een uitgebreid begeleidend schrijven noemt hij alle wijzigingen; zwart wit illustraties staan in kleur in de heruitgave, foto’s kregen een vermelding van de herkomst, biografische gegevens werden aangevuld.

‘Bevat originele fouten’ schrijft de samensteller desondanks in zijn toelichting; Piet Schreuders poseert als een slordige en onnavolgbare absurdist. Maar lees in zijn tijdschrift de rubriek Een Deur Moet Open Of Dicht Zijn / Dingen, personen en gebeurtenissen die van belang zijn voor de FURORE-wereldopvatting en ontdek dat hij een onderzoeker, deskundoloog en specialist is. Zijn onderwerpen zijn onder andere poststempels, Amerikaanse paperbacks, The Beatles, W.F. Hermans, Brooklyn Bridge, lichtschakelaars in Parijse hotelkamers en de straathoeken in Los Angeles. Hij weet bijna alles wat er over te weten valt.

Piet Schreuders is als uitgever en grafisch ontwerper een buitencategorie, geen wonder dus dat Furore #6 niet verouderd is.

Te bestellen op www.furoremagazine.com

Nieuwe uitgave

Wiener fileert Wieringa

Redactie, geplaatst op 14 juli 2017


Iedereen kent inmiddels de Stolpersteine: messing plaatjes ter grootte van een baksteen die door de Duitse kunstenaar Gunter Demnig in de stoep worden geplaatst voor huizen van waaruit joden zijn weggevoerd om vermoord te worden in concentratiekampen. In Amsterdam dreigde een conflict te ontstaan over de plaatsing van zo’n steen.

De wijze waarop Tommy Wieringa zich daarover uitliet schoot bij L.H. Wiener in het verkeerde keelgat:

‘Tommy, ijdele dominee, geëngageerde prietprater, nu even tussen ons, krijg je voor zo’n tendentieus lulkoekstukje ook nog betaald?’

Paul van der Steen leefde zich uit in een mooie prent waarin Wiener zijn opponent hardhandig laat kennismaken met enkele Stolpersteine. Het boekje telt acht bladzijden, werd gezet uit de Spectrum en werd in 120 exemplaren gedrukt onder de Korenmaat. Gesigneerd door schrijver en tekenaar. Verschenen bij Hof van Jan.

Recensie

In het kunstwerk

Door Jan Dietvorst, geplaatst op 13 juli 2017


Alle wanden van Kunstcentrum Marres in Maastricht zijn van boven tot onder beschilderd. De genese van het project – The Painted Bird – is als email uitwisseling tussen de initiatiefnemers en de deelnemende kunstenaars in de bijbehorende publicatie te volgen.

Marres directeur Valentijn Bijvanck en beeldend kunstenaar Gijs Frieling ontwikkelden het idee voor een Gesamtkunstwerk met als referentie en uitgangspunt ‘Europa’: als een historische locatie, als bron van fictie en als wegwijzer naar een mogelijke toekomst. The Painted Bird kreeg als ondertitel Dream and Nightmares of Europe.

Gijs Frieling heeft een grote reputatie als ‘muralist’ en heeft zich gedurende zijn loopbaan ontwikkeld tot ideoloog en ambassadeur van dit artistieke medium. Als directeur van W139 maakte hij tentoonstellingen waarin muurschilderingen altijd een prominente rol speelden. Een muurschildering verbindt zich met de architectuur en dwingt daarbij een verblijf in de ruimte die beschilderd wordt af. Bezien in het licht van het kunstwerk als handzame koopwaar heeft Frielings opvatting het karakter van een manifest. Het zoekt met zijn werkwijze naar een andere basis voor de kunstzinnige professie; leven met kunst wordt tussen de beschilderde wanden van je huis leven in kunst.

Met de toename van de emails in het boek groeit het aantal deelnemers aan The Painted Bird. Wat ook toeneemt is het gevoel van gemeenschap tussen de deelnemers. Beeldende kunst blijkt een kwestie van samenleven – als een zingevende activiteit en als gedeelde herinnering – tenminste voor de duur waarin iedere schilder in Huize Marres met verf bezig is.

In de correspondentie wordt ook het thema Europa steeds verder uitgediept. Als inspiratie voor The Painted Bird komen Bijvanck en Frieling tot een lijst van uiteenlopende kunstwerken: Placebo van Saskia Olde Wolbers, de roman met de gelijkluidende naam van Jerzy Kosinski, Bergmans versie van Mozarts Die Zauberflöte, Inland Empire van David Lynch, The Matrix van de gebrouders Wachowski, Slave City van Joep van Lieshout, het werk van Michel Houellebecq en een stand van Benno Premsela voor de meubels van Pastoe. Wat die laatste bron betreft: tegen een weelderig pastoraal achterdoek voor in het theater staan tussen echte en namaak planten de moderne meubels van Pastoe, cultuur en natuur zijn als het ware samen dramatisch geworden. Gijs Frieling heeft in Premsela’s stand ongetwijfeld zijn eigen synthetische visioen herkent.

Een uitgebreid fotokatern roept in het mooi uitgegeven boek de sensatie van het beschilderde Marres op. Toegevoegd is de tekst die Frank Koolen als audiotour bij de tentoonstelling schreef. Evengoed blijft een bezoek aan de tentoonstelling de enige manier om kunstwerken te ervaren.

The Painted Bird / Dreams and Nightmares of Europe. Met Marie Aly, Cian-Yu Bai, Kim David Bots, Bonno van Doorn, Gijs Frieling, Natasja Kensmil, Klaas Kloosterboer, Mirthe Klück, Frank Koolen, Fiona Lutjenhuis, Jan van de Pavert, Tanja Ritterbex, Sam Samiee, Charlotte Schleijfert, Derk Thijs, Sarah Verbeek, Helen Verhoeven, Evi Vingerling, Job Wouters. Een uitgave van Valiz / Marres. De tentoonstelling in Marres Maastricht is te zien tm 13 augustus 2017.