Nieuwe uitgave

Melancholie I

Redactie, geplaatst op 16 december 2018

Lars Hertervig is een provinciaalse jonge Noor uit een arme Quaker-achtergrond, die kunst studeert in Düsseldorf. Gepijnigd door onbeantwoorde liefde en twijfels aan zijn kunst, wordt hij in de richting van een zenuwinzinking gedreven.De roman beschrijft een enkele dag van crisis en de gevolgen daarvan, jaren later voor Lars zelf, en een eeuw later voor een schrijver geïnspireerd door de visie van Hertervig.

Melancholie I, bekroond met de Melsom-prijs en de Sunnmøre-prijs, neemt je mee in het fragiele bewustzijn van een schilder, kwetsbaar voor alles, maar juist daarom in staat om zijn schoonheid en zijn licht te zien. Lars Hertervig (1830-1902) groeide, samen met Edvard Munch, uit tot een van de meest gerenommeerde schilders van Noorwegen.

‘Het is een bijzondere, maar zoals de jury van de European Price for Literature 2014 opmerkte ook een veeleisende leeservaring. Het is een trance-achtig, in wezen muzikaal modulerend proza waaruit, voor de hoofdpersoon maar ook voor de lezer, in feite geen ontsnapping mogelijk is. Wie dit boek leest voelt zich meegezogen in de mentale cocon van Hertervig. Fosses proza begeeft zich ver buiten de gebaande wegen der vertelkunst.’ – Trouw

Auteur Jon Fosse (1959) begon met het schrijven van verhalen en gedichten toen hij twaalf jaar oud was en is een van de meest toonaangevende schrijvers van Noorwegen geworden. Hij heeft verschillende literaire prijzen gewonnen, zijn romans en toneelstukken zijn in meer dan dertig talen vertaald en zijn toneelstukken zijn in bijna elk Europees land en buiten Europa opgevoerd. In 2010 won hij de grootste prijs in het mondiale theater, de Ibsen-prijs, drie jaar nadat hij het Franse Ordre National du Mérite won.

ISBN 9789492068217 | NUR 302 | 320 pagina’s | Prijs: €18,95

Dit boek is verschenen bij Uitgeverij Oevers.

Recensie

De Paradiso Punk Jaren

Door Jan Dietvorst, geplaatst op 14 december 2018

Muziekblad Oor hield jaarlijks een poll onder haar medewerkers en in het jaar 1978 kwam daar de volgende rangorde van ‘beste buitenlandse groepen’ uit: 1.Genesis 2. Sex Pistols 3. Yes 4. The Stranglers 5. Van Der Graaf Generator.  Binnen de redactie en medewerkers van het muziekblad denkt men dat ‘punk’ voorbij is. Oscar Smit noteert het in zijn boek dat aan de punk in de hoofdstedelijke concertzaal Paradiso is gewijd.

Vorig jaar verscheen bij uitgeverij Black Olive Press zijn De Paradiso Punk Jaren 1977, in het vervolg over het jaar 1978 is er veel aandacht voor Nederlandse punkbands met aansprekende namen als Panic, Inside Nipples, No Fun, The Gods en The Rousers. Het is opmerkelijk dat Smit van veel optredens een sfeertekening en middels de stem van recensenten een oordeel geeft; zijn research was grondig, er is heel wat over de concerten gepubliceerd. Daarbij merkt de lezer dat de schrijver ‘participerend’ is geweest. Hij citeert Nico Groen van de Arnhemse Speedtwins: ‘ Deze punktijd was de mooiste die ik ooit meemaakte’. Smit vervolgt met: ‘De eerste vier concerten van de Speedtwins in Paradiso deden de vrouwen mee. Vooral de SM-act van Helen Heels bracht heel wat teweeg. Nico Groen: ”We hadden veel ervaring met punkers op het podium die overal aan gingen zitten en vervelend werden. Ook naar mijn zus Vera toe die vaak uitdagend stond te dansen. Wij hadden speciaal daarvoor twee roadies die ze dan van het podium afwerkten.”’

‘Punk’ bestaat in de ogen van de beschouwer. Want was 1978 in stricte zin een Punk Jaar? Wellicht noodgedwongen – zie bovenstaande poll van 19 april 1978 – bespreekt Oscar Smit in zijn boek ook andersoortige Paradiso programmering. Punk transformeert tot ‘New Wave’, Reggae komt van ver en vindt als een van de eerste vormen van ‘wereldmuziek’ een plaats op het Paradiso podium. Op het einde van het jaar doet nota bene  het brave en daarom voor punks verwerpelijke fenomeen ‘disco’ haar twijfelachtige intrede.

Oscar Smit bespreekt op het einde van het boek de stand van zaken aan de hand van Engelse Top 30-lijsten in het toonaangevende New Musical Express (Boney M op 1) en verzucht op het einde daarvan dramatisch: ‘Alsof punk nooit bestaan heeft. Was alles dan voor niets?

Smit werkt inmiddels aan deel 3 van zijn kroniek waarin de nog levende bezoekers van de punk concerten over hun ‘vormende jaren’ aan het woord komen.

De Paradiso Punk Jaren / Deel 2 / 1978 / Jaar van de Nederpunk is een rijk geïllustreerde uitgave van de Black Olive Press. Met index en concertlijst (‘Punk en Punk gerelateerde concerten’) van het jaar 1978. Eerste oplage 500 exemplaren met een genummerde prent van de Paradiso Ramones poster uit 1978. Vormgeving: Donald Beekman. Eindredactie: Marcel Herlaar. Druk: Wasco op de risoprinter van AGA LAB.

Nieuwe uitgave

Het boek Bruno

Redactie, geplaatst op 12 december 2018

In Het boek Bruno beschrijft Frits Marnix Woudstra (1956) hoe het arme hondje Bruno – met een touw vastgebonden aan een paal – eenzaam en alleen achterbleef na de dood van diens eerste bazin. Hoe Bruno daarna liefdevol werd opgenomen in het gezin van Anouk en Frits Woudstra. Hoe Bruno (2000) mee at met de pot en meedanste met zijn nieuwe baasje en bazinnetje. Hoe Bruno ’s nachts achter de ‘meiden’ aanging, maar altijd weer zedig en kuis terugkwam. Hoe Bruno mee op reis ging en zwaar gehavend uit de strijd kwam in Spanje na een straatgevecht met een wilde agressor. Hoe Bruno, oud en der dagen zat, uiteindelijk in 2018 een zachte dood stierf.

Het boek Bruno is het vierde deel in een ongekend schitterend en ontroerend mooie serie – na Lucas Casimir (2015), Echo’s van Egon (2016) en Melancholicaman (2017).

ISBN 978-90-821058-4-1 | Prijs: €14,95

Voor informatie en bestellingen: fmwoudstra@hotmail.com

Nieuwe uitgave

I WANT A PERMANENT WAVE

Redactie, geplaatst op 10 december 2018

I WANT A PERMANENT WAVE is een preview van het kunstwerk van Gerald van der Kaap in het Station Europaplein van de Amsterdamse metro, de Noord/Zuidlijn. Een teaser dat je met andere ogen doet kijken naar het ondergrondse kunstwerk. Het onthult enkele van de inspiratie bronnen: de Griekse mythe over de ontvoering van prinses Europa, film-noir scènes van ontmoetingen en video optredens van de kunstenaar.

Het is ook een pamflet over Art in Public Space. Beter gezegd, het Station Europaplein is Public Space Art. Het is immersieve kunst. Als je het station binnengaat via de trappen of de metro word je erin ondergedompeld, je ondergaat het geheel, het is een immersieve belevenis. En die belevenis is in twee opzichten uit te werken afhankelijk van je positie, het perspectief waaruit je het kunstwerk waarneemt. Enerzijds de waarneming van I WANT A PERMANENT WAVE staand op het perron: de graphics, de kleuren, het spiegelende effect van het zilver op de speciaal ontworpen glasplaten, een snoepje voor de ogen. Anderzijds de dromoscopische ervaring (Paul Virilio) vanuit de rijdende metro trein, je wordt als reiziger-kijker geprojecteerd in het kunstwerk. Je blik uit het raam van de trein wordt door de snelheid beïnvloed, je ziet de afbeeldingen, de graphics vanuit een bewegend perspectief.

ISBN 978 90 71346 50 7 | 48 pagina’s | Hardcover | Engelse tekst | Prijs: €15,00

Dit boek is verkrijgbaar bij Athenaeum Boekhandel.

Klik hier voor meer informatie over het kunstwerk in het metrostation Europaplein van de Noord/Zuidlijn metro in Amsterdam.