Nieuwe uitgave

Vertel me het einde

Redactie, geplaatst op 13 augustus 2017


In 2015 werkte Valeria Luiselli — woonachtig in New York — als tolk met honderden Latijns-Amerikaanse kinderen die zonder ouders de Amerikaanse grens waren overgestoken. Ze vroeg hun steeds dezelfde veertig, voorgeschreven vragen voor de aanvraag van hun verblijfsvergunning. In het boek wordt pijnlijk duidelijk waar de naïeve realiteit van overheidsinstanties schuurt met de gruwelijke wereld die de kinderen ontvluchten. Er ontvouwt zich een universele aanklacht, een relaas dat net zozeer toepasbaar is op hen die het geweld van Hondurese drugskartels ontvluchten als dat van een Syrische despoot. Een prachtig en belangrijk kleinood dat je blik op de wereld op zijn grondvesten doet schudden.

Valeria Luiselli (1983) publiceerde eerder drie titels bij Uitgeverij Karaat. Vertel me het einde is een samenwerking van Karaat en uitgeverij Das Mag. Kort werk van haar verscheend in onder andere New York TimesEl PaísDe Gids en Das Magazin. Luiselli schreef een essay bij het fotoboek van Maarten van der Kamp.

Nieuwe uitgave

Buizerd – L.H. Wiener

Redactie, geplaatst op 11 augustus 2017


Een nieuw verhaal van L.H. Wiener, met de hand gezet uit de Cochin 12 punt en met de handpers gedrukt op geschept Zerkall is een nieuwe uitgave van de Carbolineum Pers. De editie verschijnt met een linosnede van Renaat Bosschaert. 

Oplage 60 gesigneerde exemplaren: de nummers 1 tot 45 zijn gebonden in blauw papier. De nummers I tot XV, gebonden in perkament en met stofomslag en schuifdoosje, zijn uitverkocht. ‘Meesterlijk vormgegeven’, zegt Arjan Peters in De Volkskrant.

Recensie

War is War

Door Peter Delpeut, geplaatst op 3 augustus 2017


Wat schrijf je aan je vrouw als dagelijks de granaten overvliegen, je kameraden creperen in modderige geschutsputjes en de honger je ertoe drijft gras te eten?

If I live through this, we’ll have another daughter or son, believe me, even if it costs me a couple more nights’ sleep.

En aan je kinderen?

Your papa is living in the deep forest now. There are a lot of rabbits, squirrels and woodpeckers.

En welke dromen durf je te delen als de oorlogscensuur je verbiedt de waarheid te schrijven?

Today’s not bad, got tobacco and can live like a king for a day, smoking whenever I want.

 

Als in 1941 de Duitsers de Sovjet Unie binnenvallen meldt Nikolay Yassievich zich vrijwillig voor de dienst. Nikolay is kunstschilder in de traditie van het sociaal realisme, gespecialiseerd in het leven van Sovjetheld S.M. Kirov. De drie jaar die volgen zal hij geen penseel aanraken. Hij raakt betrokken in het beleg van Leningrad, meer precies bij de verdediging van het Oranienbaum-bruggenhoofd, een moerasachtige enclave van waaruit het Sovjetleger de Duitsers beslissend op afstand weten te houden. Op het slagveld ziet hij dingen die een mens liever niet ziet.

Godzijdank heeft Nikolay zijn vrouw en kinderen juist op tijd Leningrad laten ontvluchten. Het beruchte hongerbeleg van 900 dagen gaat aan ze voorbij. Ze verblijven in de relatief veilige Oerol en Nikolay schrijft ze brieven. Die zijn bewaard gebleven en ze geven een ontroerende blik in het leven van de frontsoldaat, al blijkt uit elke zin dat dit vanwege de Stalinistische censuur spitsroeden lopen is. De oorlogsinspanning vraagt ‘sociaal realistisch’ optimisme. Honger en verminking en verlies aan moraal horen daar niet bij. Daarom mijmert Nikolay over de dag dat hij zijn vrouw weer in zijn armen kan sluiten, geeft hij zijn kinderen vaderlijke raad in de vorm van sprookjes en verlangt hij naar het moment dat hij weer kan schilderen.

Dat verlangen naar schilderen heeft hij overgedragen op zijn kleindochter. Als Tatyana Yassievich (1968) begin jaren 90 de kunstacademie verlaat droomt ze echter van avant-garde en abstractie. Pas als ze in Nederland is merkt ze hoe belangrijk de traditie van haar grootvader voor haar is. Ook zij gaat figuratief schilderen, veelal gebouwen uit Sint Petersburg (zoals Leningrad dan weer heet), een van zoete heimwee doortrokken blik op de iconen van de oude Sovjet Unie zonder daar sentimenteel over te doen. De verfstreek van haar grootvader keert terug in haar eigen virtuoze beheersing van het penseel.

Van daar is het een kleine stap naar de brieven van haar grootvader, die door haar moeder zorgvuldig zijn bewaard, maar die de kleindochter nog nooit heeft gelezen. Ze inspireren haar tot aquarellen van de Oranienbaum-moerassen en het naschilderen van vergeelde familiekiekjes. Haar eigen werk vermengt zich met het werk van haar grootvader. Als ze hun beider schilderijen tezamen exposeert, voegt ze daar ook de brieven bij. Dat weer inspireert een Duitse vriendin, de vormgeefster Susanne Beer, de brieven in samenspraak met de schilderijen van beiden in een boek samen te brengen: War is War, een tweetalige Russisch-Engelse uitgave.

Wie het boek ‘leest’ pendelt tussen de getranscribeerde brieven en facsimile’s van de originelen, schilderijen van grootvader Nikolay en becommentariërende aquarellen van kleindochter Tatyana, postkaarten met oorlogspropaganda en familiefoto’s, en – en dit is het grote geheim van dit prachtige boek – enerverende aantekeningen van zowel vertaler Jim Boekbinder als kleindochter Tatyana, waarin niet alleen de taal van de censuur wordt ontrafeld, maar die ook laten zien hoe de grote gebeurtenissen van de geschiedenis de kleine voorvallen van een gezinsleven op scherp zetten.

War is War is een wonderlijk mooi voorbeeld hoe vormgeving de taal tot leven kan brengen. Woord en beeld gaan er vanzelfsprekend in samen en beide zijn oogstrelend.

War is War. Letters from the Oranienbaum Bridgehead. Nicolay Yassievich & Tatyana Yassievich,  is een uitgave in eigen beheer en te koop bij Pegasus (Amsterdam) of via de speciale website https://wariswar.com

Voor werk van Tatyana Yassievich, zie http://www.tatyana-yassievich.com

 

 

Nieuwe uitgave

Parallellen

Redactie, geplaatst op 28 juli 2017

Elisa Pesapane koos tien gedichten uit het oeuvre van Jean Pierre Rawie rond de universele thema’s  van de Liefde en de Dood en plaatste er tien “parellelle” tekeningen bij. Het zijn autonome werken in woord en beeld die elkaar ontmoeten op de pagina’s van dit boek en  elkaar versterken door de symbiose die zij aangaan.

PARALLELLEN gaat over de tijd die verstrijkt en ons inhaalt, over de schoonheid van herinneringen en de liefde, die -wellicht met een randje weemoed- overblijft.

Een uitgave van De Carbolineum Pers.